Blue like desert sky

تکه های سفید ابر
که در آبی تاریک شب
همسفر باد می شوند
قابل پرستش اند

whatever

Schiller & Sarah brightman : The smile

No loving embrace to see me through

هر لحظه خم تر می شوم
زیر بار نگاه هایتان
انچه شما انعطاف می نامید
جایی در نوجوانی ام محو است
که این روزها
خالی از ثبات یا مدارا
اضطراب تمام وجودم را می تراشد
لعنت می فرستم به این سالها
که با این گنداب
ندانسته
افکار را مسموم می کردم
و اکنون که ادامه نیستی ام را
در دستانم ورز می دهم
تا از آینده شکلی بگیرد

The man who flew away

The husky rescue : The man who flew away

Mistook the nods for an approval

گذشته ای به خاطر نمی اورم
دیگران که از فتوحاتشان می گویند
انگار هیچ چیز پشت سر نداشته ام
جز خواست هایی ناآزموده
بالا می ایند،بلعیده می شوند و باز
نمی دانم چطور
ادم ها و ارزش هایشان
تا این حد برایم دلنواز شده اند
که ناگهان خود را مبهوت
از برق زره های درخشان شان
دنباله روی کسانی می بینم
که زمانی هیچ حساب می کردم

I must keep reminding myself of this

راهبری نبوده هیچوقت
به هر نحو،پس یا پیش
لنگ لنگ پیموده ام
راهی که اشتیاق داشتم
و این من هستم
هر چند ضعیف و احمق
که اینجا ایستادگی می کند
خالی از هر لجبازی
با دنیا و ادمهای بی خیالش
خم می کند
لبه تیز این افکار منفی را
می بلعد
تمام انتظارهای بیجا را
تمام حسادت را
این من هستم در راه خودم
حتی اگر پوچ
حتی اگر بی انتها