Mistook the nods for an approval
گذشته ای به خاطر نمی اورم
دیگران که از فتوحاتشان می گویند
انگار هیچ چیز پشت سر نداشته ام
جز خواست هایی ناآزموده
بالا می ایند،بلعیده می شوند و باز
نمی دانم چطور
ادم ها و ارزش هایشان
تا این حد برایم دلنواز شده اند
که ناگهان خود را مبهوت
از برق زره های درخشان شان
دنباله روی کسانی می بینم
که زمانی هیچ حساب می کردم
posted by . at 1:34 PM
1 Comments:
چه تلخ و گزنده.
چرا اینطوره واقعا؟ما آدما چه مونه؟دنباله روی از کسانی که یه روز آدمم حسابشون نمیکردیم و هنوزم ته دلمون میدونیم که نباید اینکارو بکنیم...آه
Post a Comment
<< Home