Entitled untitled

این روزها
همه چیز واژگون است
همه چیز شکننده
ضعیف شده ام
ضعیف تر از قبل
به تدریج نهی
به فقدان چه و چه
به حماقت و ترس
کنار می کشم
از سرما
از زمستان
از برف
از درختان
از شاخه های برهنه
از پاهایم
از پاهای بی جان
از دستانم
از دستهای بی تجربه
از سینه ام
از سلول های مرده
کنار می کشم
شماره ها می افتند
می چرخم
و در این چرخه های باطل
تمام می شوم
...