Modern times come talk me down

در این لفافه باران و ابر و سرما
این پوسته های رویایی زندگی
که به امید وعده می دهند
اینکه در نهایت دست نیافتنی اند
خیره به خیابان های خاکستری
انگیزه هایم را اتش می زنم
با این تنهایی های نفرت انگیز
همبستر می شوم
در این خواب زمستان
عضلات را در هم می پیچم
خود را فریب می دهم همچنان
چه کسالت اورند ادم ها
از این فاصله ها،دور
تکرار،تکرار،تکرار
به هیچ چیز نداشته ام و دلخوشی
در این سرمای خیس و لزج
چشم ها را، گوش ها را می پوشانم
نفس را حبس می کنم
تا شاید این ذره ذره ذوب شدن
در این کثافت جاری کندتر شود
...