Take me somewhere nice

همه جا ساکت است
اما از این درزها همچنان حرف های غمگین می چکد
عادتی ست به امتداد این چکه ها
انها را با نیشخندی کریه تر از کلافگی ام می بلعم
ارزش هایی که روزی می پرستیدم
کمرنگ ترمی شوند
روزها به سختی شماره می اندازند
خالی از تقلای بلوغ و پختگی
ذره ذره فراموش می شوم
روایتی ناجور از داستانی کهنه و بی اساس